نفر اول ایستاده از سمت چپ، آن جوانک بی‌مو را به یاد می‌آورید؟ باور کنید مجتبی محرمی است، قبل از رسیدن به سرعت‌گیرهای زندگی!

کریم باوی در خاطراتش می‌گوید: «یک مهاجر گمنام خوزستانی بودم. با تیم جنگ‌زده‌ها رفتیم با شاهین تهران بازی کردیم. سه تا گل زدم، فردایش امیر قلعه‌نویی مرا برد به تیم شاهین و بعد از ۲۰ دقیقه بازی باشگاهی دعوت شدم تیم ملی!»

این همان شاهینی است که باوی از آن حرف می‌زند. با امیر قلعه‌نویی، مجتبی محرمی، مرتضی یکه، محمدحسین ضیایی، حجت شاه‌نباتی، کریم باوی و...؛ تیمی که نه قطب بود، نه سرخابی بود و نه پول کلان داشت. اما در یک مصاف خیالی، حتی تیم ملی امروز هم برای شکست دادنش به مشکل خواهد خورد.